“நாம் காலநிலை மாற்றத்தைப் பற்றிய அறிவியல் உண்மைகளை அறிவோம். ஆனால், அதை நமது கற்பனை உலகிற்குள் கொண்டு வரத் தவறிவிட்டோம்.” – அமிதவ் கோஷ்
காலநிலை மாற்றம் (Climate Change) என்பது இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்றாகும். அதிகரித்து வரும் வெப்பநிலை, எதிர்பாராத வெள்ளப்பெருக்குகள், கடுமையான வறட்சி, சூறாவளிகள், காட்டுத்தீ மற்றும் கடல்மட்ட உயர்வு போன்ற நிகழ்வுகள் மனித வாழ்வின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளன. அறிவியலாளர்கள் பல ஆண்டுகளாக இந்த ஆபத்தைப் பற்றி எச்சரித்து வந்தாலும், உலக நாடுகள் காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கத்தை இன்னும் முழுமையாக உணரவில்லை.
இந்தப் பின்னணியில், அமிதவ் கோஷ், “The Great Derangement: Climate Change and the Unthinkable” என்ற நூலை 2016-இல் எழுதியுள்ளார். அமிதவ் இந்நூலில் கூறியுள்ள பல கருத்துகளை நம்மால் இன்றைய காலகட்டத்தோடு பொருத்திப் பார்க்க முடியும்.
‘The Great Derangement’ – ஒரு விளக்கம்
“The Great Derangement” என்ற தலைப்பைத் தமிழில் “பெரும் குழப்பம்”, “மாபெரும் தவறான புரிதல்” அல்லது “கூட்டு மறதி” என்ற வகையில் நாம் பொருள்படுத்தலாம். அறிவியல் ஆதாரங்கள் தெளிவாக இருந்தபோதிலும், காலநிலை மாற்றத்தின் தீவிரத்தை அரசாங்கங்கள் மற்றும் பொதுச் சமூகம் உணர மறுப்பதையே இந்த “குழப்பம்” குறிக்கிறது. நாம் எதிர்காலத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறோம்; ஆனால் நமது வாழ்க்கை முறை அந்த எதிர்காலத்தையே அழித்து வருவதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்குகிறோம். இதுவே மனிதகுலத்தின் மிகப்பெரிய முரண்பாடு என அமிதவ் கோஷ் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
இந்தப் புத்தகம் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது – Stories (கதைகள்), History (வரலாறு) மற்றும் Politics (அரசியல்).
கதைகள் (Stories) – இலக்கியத்தின் பங்கு
Stories பகுதியில் அமிதவ் கோஷ் ஒரு முக்கியமான வாதத்தை முன்வைக்கிறார். காலநிலை மாற்றம் என்பது வெறும் அறிவியல் அல்லது அரசியல் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; இப்பிரச்சினையை நாம் இலக்கியம் சார்ந்தும் அணுக வேண்டும் என்கிறார். இருபதாம் நூற்றாண்டின் நவீன யதார்த்த நாவல்கள் பெரும்பாலும் நகர வாழ்க்கை, குடும்ப உறவுகள், தனிநபர்களின் உளவியல் போராட்டங்கள், காதல் மற்றும் சமூக உறவுகள் போன்றவற்றை மையமாகக் கொண்டே எழுதப்பட்டன. இந்த இலக்கிய வடிவத்தில், எதிர்பாராத இயற்கை சீற்றங்களான பெருவெள்ளங்கள், பேரழிவுச் சூறாவளிகள், கடல்மட்ட உயர்வு மற்றும் நிலநடுக்கங்கள் போன்றவை முக்கிய இடம் பெறவில்லை. அமிதவ் கோஷின் கருத்துப்படி, நவீன இலக்கியம் காலநிலை மாற்றம் போன்ற அசாதாரணமான நிகழ்வுகளை வெகுஜன இலக்கியத்திலிருந்து விலக்கி வைக்கிறது. அவை பெரும்பாலும் அறிவியல் புனைகதைகள் அல்லது கற்பனை இலக்கியங்களுக்குள் தள்ளப்படுகின்றன. இதன் விளைவாக, காலநிலை மாற்றம் போன்ற நமது காலத்தின் மிக முக்கியமான பிரச்சினைகள், பிரதான இலக்கியத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டுவிட்டன.
அவர் தன்னுடைய அனுபவத்தையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார். 1978-ஆம் ஆண்டு டெல்லியில் ஏற்பட்ட எதிர்பாராத சூறாவளியை அவர் நினைவுகூர்கிறார். அந்த நிகழ்வு இயற்கையின் கணிக்க முடியாத தன்மையை அவருக்கு உணர்த்தியது. இருப்பினும், இலக்கிய உலகம் இத்தகைய நிகழ்வுகளை அரிதான விதிவிலக்குகளாகவே பார்க்கிறது என்று அவர் வருந்துகிறார்.
மேலும், காலநிலை மாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசும் படைப்புகள் பெரும்பாலும் “Climate Fiction” (Cli-Fi) என்ற தனி வகைக்குள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த வகைப்படுத்தல், காலநிலை மாற்றத்தை அன்றாட வாழ்க்கையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட, எதிர்காலத்தில் நிகழக்கூடிய ஒரு கற்பனை நிகழ்வாக மாற்றுகிறது. ஆனால் உண்மையில், காலநிலை மாற்றம் ஏற்கனவே நமது தற்போதைய வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகிவிட்டது என்பதையே அமிதவ் வலியுறுத்துகிறார்.
மனிதர்கள் தங்களது கற்பனை உலகிற்குள் ஒரு பிரச்சினையை அனுமதிக்காத வரை, அதனைத் தீர்ப்பதற்கான உண்மையான நடவடிக்கைகளையும் எடுக்க முடியாது என்பதே அமிதவ் கோஷின் வாதம். எனவே, எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் திரைப்பட இயக்குநர்கள் காலநிலை மாற்றத்தைத் தங்களது படைப்புகளில் பொறுப்புடன் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்று அவர் அழைப்பு விடுக்கிறார்.
வரலாறு (History) – காலனித்துவமும் காலநிலையும்
“History” பகுதியில், அமிதவ் கோஷ் காலநிலை மாற்றத்தை வெறும் நவீன அறிவியல் பிரச்சினையாகப் பார்க்காமல், அதன் ஆழமான வரலாற்றுப் பின்னணியை ஆராய்கிறார். இன்றைய காலநிலை நெருக்கடி திடீரென உருவானதல்ல; அது பல நூற்றாண்டுகளாக மனிதர்கள் மேற்கொண்ட பொருளாதார மற்றும் அரசியல் முடிவுகளின் விளைவாகும் என்பதே அவரது முக்கியமான வாதமாகும். குறிப்பாக, தொழில்புரட்சி இந்த நெருக்கடியின் முக்கிய திருப்புமுனையாகக் கருதப்படுகிறது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஐரோப்பாவில் தொடங்கிய தொழில்மயமாக்கல், நிலக்கரி மற்றும் பெட்ரோலிய எரிபொருட்களின் பரவலான பயன்பாட்டை அதிகரித்தது. தொழிற்சாலைகள், போக்குவரத்து அமைப்புகள் மற்றும் நகரமயமாக்கல் ஆகியவை பெருமளவில் கார்பன் உமிழ்வை ஏற்படுத்தின.
ஆனால், அமிதவ் கோஷ் இதைவிட ஆழமான ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறார். தொழில்புரட்சி வெற்றியடையக் காரணமானது காலனித்துவம் (Colonialism) என்பதே அவரது வாதம். ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் அமெரிக்கக் கண்டங்களில் உள்ள வளங்களைச் சுரண்டி, ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்களது பொருளாதார வளர்ச்சியை முன்னெடுத்தன. இந்தச் சுரண்டல் இயற்கை வளங்களின் மீதான மனித ஆதிக்க மனப்போக்கை வலுப்படுத்தியது.
இங்கே அவர் “காலநிலை நீதி” (Climate Justice) என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். வரலாற்று ரீதியாக அதிக அளவு கார்பன் உமிழ்வுக்குப் பொறுப்பான வளர்ந்த நாடுகள், காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகளால் குறைவாகவே பாதிக்கப்படுகின்றன. மாறாக, மிகக் குறைந்த அளவில் கார்பன் உமிழும் வளர்ச்சியடையாத மற்றும் வளர்ந்து வரும் நாடுகளே வெள்ளம், வறட்சி, உணவுப் பற்றாக்குறை மற்றும் இடம்பெயர்தல் போன்ற பிரச்சினைகளை அதிகமாக எதிர்கொள்கின்றன.
இந்தச் சூழ்நிலையில், காலநிலை மாற்றம் என்பது சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது உலகளாவிய சமத்துவம் தொடர்பான ஒரு பிரச்சினை என்று அமிதவ் கோஷ் கூறுகிறார். அவர் மேலும், வரலாற்று ஆய்வுகளில் மனித செயல்பாடுகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டாலும், இயற்கையின் பங்கு பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளது என்று குறிப்பிடுகிறார். மனித வரலாறும் இயற்கை வரலாறும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்தவை என்பதை உணர வேண்டிய அவசியத்தை அவர் வலியுறுத்துகிறார்.
அரசியல் (Politics) – அதிகாரமும் தீர்வுகளும்
“Politics” பகுதியில், காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்வதில் உலக அரசியல் அமைப்புகள் ஏன் தோல்வியடைந்து வருகின்றன என்பதை அமிதவ் விமர்சன ரீதியாக ஆராய்கிறார். அவரின் கருத்துப்படி, தற்போதைய அரசியல் அமைப்புகள் பெரும்பாலும் குறுகிய கால இலக்குகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. தேர்தல் சுழற்சிகள் ஐந்து அல்லது ஆறு ஆண்டுகளுக்குள் முடிவடைகின்றன. ஆனால், காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகள் பல தசாப்தங்களாக வெளிப்படுகின்றன. இதனால், அரசியல்வாதிகள் நீண்டகால சுற்றுச்சூழல் கொள்கைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதற்குப் பதிலாக, உடனடி பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் வாக்காளர்களின் ஆதரவைப் பெறுவதில் கவனம் செலுத்துகின்றனர்.
மேலும், உலகளாவிய முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பும் காலநிலை நடவடிக்கைகளுக்குத் தடையாக உள்ளது என்று அவர் கூறுகிறார். புதைபடிவ எரிபொருள் நிறுவனங்கள் மற்றும் பெரிய தொழில்துறை அமைப்புகள் தங்களது பொருளாதார நலன்களைப் பாதுகாக்க அரசியல் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்துகின்றன. இதனால், கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்கும் முயற்சிகள் பலவீனப்படுத்தப்படுகின்றன.
அமிதவ் கோஷ் “தனிநபர் பொறுப்பு” என்ற கருத்தையும் விமர்சிக்கிறார். சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பது என்பது வெறும் பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைக் குறைப்பது அல்லது மின்சாரத்தைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துவது மட்டுமல்ல என்று அவர் கூறுகிறார். காலநிலை நெருக்கடியின் உண்மையான காரணங்கள் சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அமைப்புகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன.
அவர் உலகளாவிய ஒத்துழைப்பின் அவசியத்தையும் வலியுறுத்துகிறார். காலநிலை மாற்றம் தேசிய எல்லைகளைக் கடந்து செயல்படும் ஒரு பிரச்சினை என்பதால், எந்த ஒரு நாடும் தனித்து இதனைத் தீர்க்க முடியாது. வளமான நாடுகள் தங்களது வரலாற்றுப் பொறுப்பை ஏற்று, வளர்ந்து வரும் நாடுகளுக்குத் தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார ஆதரவை வழங்க வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.
காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்வது அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளால் மட்டும் சாத்தியமில்லை; அதற்கு அரசியல் துணிச்சல், உலகளாவிய ஒத்துழைப்பு மற்றும் சமூக நீதி பற்றிய ஆழமான அர்ப்பணிப்பும் தேவை என்று அமிதவ் கூறுகிறார். காலநிலை நெருக்கடியை நாம் தொடர்ந்து புறக்கணித்தால், அது சுற்றுச்சூழல் பேரழிவை மட்டுமல்ல, அரசியல் மற்றும் சமூக நிலையற்ற தன்மையையும் உருவாக்கக்கூடும். எனவே, இந்தப் பிரச்சினையை எதிர்கொள்வது மனிதகுலத்தின் கூட்டுப் பொறுப்பாகும் என்கிறார் அமிதவ்.
மனிதர்கள் உடனடியாகத் தெரியும் ஆபத்துகளை எளிதாக உணர்கிறார்கள். ஆனால், மெதுவாக வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய அச்சுறுத்தல்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறுகின்றனர். இதனால், காலநிலை மாற்றம் நம் கண்முன்னே நடந்துகொண்டிருந்தாலும், அதை நாம் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மனிதர்கள் இயற்கையைத் தங்களுடைய தேவைகளுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டிய வளமாகக் கருதுகின்றனர். இந்த மனிதமைய சிந்தனை (Anthropocentrism) இயற்கை சமநிலையைக் கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது. மாறாக, மனிதர்கள் தங்களை இயற்கையின் ஒரு பகுதியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே அமிதவ் கோஷின் வேண்டுகோள்.
காலநிலை மாற்றத்தின் பரிமாணத்தை விரிவாகவும் ஆழமாகவும் புரிந்துகொள்ள “The Great Derangement: Climate Change and the Unthinkable” நூலை நாம் அனைவரும் வாசிக்க வேண்டும்.
– ஹரிஷ்
சிறப்பான நூலறிமுகம்….காலத்தின் அவசியமான பதிவு..காலநிலை மாற்றம் என்பது அறிவியல் அல்லது சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது ஒரு கலாச்சார, கற்பனை மற்றும் அரசியல் நெருக்கடியும் ஆகும். *”மனிதர்கள் உடனடியாகத் தெரியும் ஆபத்துகளை எளிதாக உணர்கிறார்கள். ஆனால், மெதுவாக வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய அச்சுறுத்தல்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறுகின்றனர”” என்ற வரிகள் வலிமையானது….
இந்த நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள மனிதர்கள் இயற்கையுடனான தங்களது உறவை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்ற ஒரு சமூக அவசியத்தை வலியுறுத்துவதாக நான் நினைக்கிறேன்..மனிதகுலத்தின் அலட்சியத்தையும் கற்பனைத் தோல்வியையும் சுட்டிக்காட்டும் சிந்தனையைத் தூண்டும் முக்கிய நூலாக அறிமுகம் செய்தது அருமை.. வாழ்த்துகள் ஹரிஷ்👍💐🌹